پنجم : شكار كردن كافر و دشمن اهل بيت و ديوانه و طفل غيرمميّز ، چه شكارى را كه آنها بكشند خوردن او حرام است . ششم : شكار كردن مُحرم در حالتى كه احرام بسته باشد ، چه در آن حالت شكار او حكم مرده دارد و خوردن آن حرام است . هفتم : شكار كردن در حرم مكّه [ 1 ] « 1 » . امّا شش وجه مكروه : اوّل : شكار كردن به سگى كه او را آتش‌پرست تعليم كرده باشد . دوم : شكار كردن به سگ سياه ، و بعضى از مجتهدين اين قسم شكار كردن را حرام مىدانند [ 2 ] « 2 » چه از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام منقول است‌كه آن حضرت مىفرموده كه : گوشت شكارى را كه سگ سياه گرفته باشد نبايد خورد و حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم امر به‌كشتن سگ سياه كرده‌اند « 3 » [ چنانچه مىفرمايد : اقتلوا الأسودين ، يعنى سگ سياه و مار سياه ] « 4 » . ) سوم : شكار كردن در شب و بچّهء جانوران را از آشيانهاى ايشان بيرون آوردن . چهارم : شكار كردن ماهى در روز و شب جمعه . پنجم : شكار كردن در حرم مكّه و مدينه . [ 3 ] « 5 »

--> [ 1 ] حرمت شكار كردن در حرم مدينه باطلاقه معلوم نيست . ( تويسركانى ) [ 2 ] قول به حرمت احوط است . ( تويسركانى ، صدر ) [ 3 ] اين فتواى شكار كردن بظاهره منافات دارد با فتواى سابق كه در هفتم از محرّمات فرموده‌اند ، مگر اينكه مراد از حرم مكّه و مدينه بين الحرمين باشد . ( تويسركانى ) * و حرم يك بريد است كه چهار فرسخ باشد از خارج حرم در هر يك از چهار سمت ، و حرم مدينه ما بين دو كوه است كه يكى را عائر و ديگرى را وعير مىنامند و ترك صيد ما بين دو سنگستان از آن احوط است . ( نخجوانى ، يزدى ) ( 1 ) در بيشتر نسخه‌ها : حرم مكّه و مدينه . ( 2 ) علّامهء حلّى در مختلف 8 : 271 به ابن جنيد نسبت داده است . ( 3 ) كافى 6 : 206 ، حديث 20 . وسائل 23 : 356 ، حديث 2 . ( 4 ) ما بين علامت در اكثر نسخه‌ها نيست . و روايت در كنزالعمّال 7 : 533 آمده ، لكن « اسودين » به مار و عقرب تفسير شده است ، نه مار و سگ سياه . ( 5 ) در همه نسخه‌ها چنين است ، لكن گذشت كه شكار كردن در حرم مكّه حرام است .